Eggjagrípur eða Citipati á ensku, „útfararbálkurinn“, er oft ruglað saman við vinsælan ættingja sinn, Eggjagrípur sem en er meira ruglandi fyrir okkur íslendinga því þau bera sama nafn. Hins vegar er Oviraptor (Eggjagrípur) í raun þekktur af tiltölulega fátækari leifum en vel varðveitta Eggjagrípan. Eggjagrípa var þriggja metra langur og stór eggjaþyrping með helgimynda kamb. Þrátt fyrir vinsældir þeirrar gömlu tilgátu að eggjaþyrpingar væru bókstaflega „eggjaþjófar“, vitum við nú að þessir risaeðlur voru gaumgæfir foreldrar á hreiðrum sínum. Nokkrar stórkostlegar steingervingar af Eggjagrípu, sem steingervingast meðan hann var að rugga yfir eggjum sínum með handleggina útbreidda yfir þau, voru ómissandi til að afsanna þessa goðsögn. Hreiður þeirra voru hringlaga með rifum í miðjunni þar sem foreldrið gat setið með vængina útbreidda yfir afkvæmi sín. Þetta fuglalíka dýr ferðaðist um krítartímabilið þar sem nú er Mongólía og lifði í þurru eyðimerkurbúsvæði ásamt frægum risaeðlum eins og Frumhyrnu, Shuvuuia (sem er án íslensku nafni) og Pinacosaurus sem er tegund af gaddeðlu. Maður gæti búist við að stærri risaeðlu eins og Eggjagrípur væri kjötæta sem veiddi smærri risaeðlur í kringum sig. Hins vegar hefði tannlausi goggurinn gert hann að lélegu rándýri. Hann var líklega alæta, sem nærðist á smádýrum, plöntum og, kaldhæðnislega, jafnvel eggjum. Ein möguleg bráð var ungviði af tegundinni Byronosaurus sem tilheyrir Sagtannaætt, sem hefur fundist steingervingur í hreiðrum í Eggjagrípu. Ef þessir ungviði voru ekki þar sem fæða, gætu þeir einnig hafa verið sníkjudýr í hreiðrinu!